Dagbesteding Natuurzorg Veluwe-Vallei: ‘Ik heb het wiel echt opnieuw moeten uitvinden’

Dagbesteding Natuurzorg Veluwe-Vallei: ‘Ik heb het wiel echt opnieuw moeten uitvinden’

Aad Hendrickx wilde zijn liefde voor het buitenleven combineren met de zorg. Hij zette Natuurzorg Veluwe-Vallei op, een initiatief waarmee hij mensen die het nodig hebben wat extra ondersteuning biedt. Ze werken in kleine groepen aan natuuronderhoud en persoonlijke doelen.

‘Ik heb een deelnemer uit de psychiatriehoek en twee deelnemers met een licht verstandelijke beperking en twee met een vorm van autisme. Allemaal heel anders, maar er is veel begrip voor elkaar. Een van hen heeft vroeger zelf veel in het groen gewerkt. Hij voelt zich thuis in het werk en neemt bepaalde verantwoordelijkheden. Iedereen betrekt elkaar, en als je even ergens de balen van hebt, ga je lekker twintig meter verderop werken.’

Van milieukundige tot molenaar

Aad Hendrickx heeft een interessante loopbaancarrière achter de rug. Hij was altijd al graag buiten en studeerde mede daarom milieukunde in Wageningen. ‘Maar eigenlijk zit je dan toch vooral binnen.’ Na zijn studie begon hij bij een communicatiebureau gespecialiseerd in natuur en landschap. Daar liep hij tegen hetzelfde probleem aan: het werk ging over buiten, maar hij zat zelf binnen.

Het roer ging om: Aad werd korenmolenaar. Toen de geplande overname van de molen mislukte, maakte hij een overstap naar de zorg en ging aan de slag bij een zorgboerderij. ‘Daar begon het steeds meer te dagen: als zelfstandige kun je óók gewoon iets opzetten. Veel dagbesteding zit natuurlijk bij grote instellingen en daar is niks mis mee, maar je kunt het ook in kleinere groepen aanbieden. Op een gegeven moment dacht ik: als ik hier echt iets in zie, moet ik het gewoon gaan doen.’

Beginnen vanaf nul

Dat is nu ongeveer anderhalf jaar geleden. ‘Het was in het begin heel erg ontdekken: hoe word ik zorgaanbieder? Hoe pak je dat aan, wat heb ik allemaal nodig? Wat dat betreft heb ik wel een beetje opnieuw het wiel moeten uitvinden, want ik kende geen andere kleine zelfstandigen die iets vergelijkbaars deden. Ik ben het gewoon vanaf nul aangegaan.’

En dat betekende ook echt vanaf nul. ‘Het werd me duidelijk dat ik hiervoor wel een opleiding nodig had. En dus ben ik die gaan volgen, in mijn tijd als werkbegeleider bij de zorgboerderij. Gelukkig, want dat is later ook hard nodig gebleken. Als ik contracten sluit met de gemeente of met zorginstellingen, wordt een opleiding vaak als eis gesteld.’

Natuurzorg Veluwe-Vallei

Begin dit jaar ging Natuurzorg Veluwe-Vallei echt van start, een project voor volwassenen die voor korte of langere tijd wat extra ondersteuning nodig hebben. In kleine groepen voeren ze werkzaamheden uit in natuurgebieden rondom Wageningen, Renkum en Bennekom. Ondertussen werken ze met elkaar aan persoonlijke ontwikkeldoelen als het vergroten van zelfredzaamheid, het verbeteren van de conditie en het opdoen van praktische vaardigheden.

De werkplekken worden bepaald in samenwerking met Staatsbosbeheer. ‘Zij hebben hier veel verschillende terreinen, wat zorgt voor veel variatie in de werkzaamheden. Soms gaan we naar een bosgebied waar een bepaalde boomsoort omgezaagd moet worden, of doen we onderhoud aan wandelpaden. Dat doen we met zijn allen – we werken zo veel mogelijk als team en zo gelijkwaardig mogelijk.’

Kleine groepen

Er wordt gewerkt in groepen van vier tot zes deelnemers. ‘Die kleinschaligheid zorgt voor minder prikkels, wat veel deelnemers als fijn ervaren. En we zijn natuurlijk aan het werk op een open terrein, zonder grenzen. Ik moet wel iedereen in de gaten kunnen houden.’

Een werkdag begint ’s ochtends rond negen uur, met een kop koffie in de schaftwagen. Daarna wordt er gewerkt tot een uur of één. ‘Buitenwerk is fysiek gewoon best pittig. En voor de meeste deelnemers is zo’n ochtend ook wel voldoende.’

Een schaftwagen en wat gereedschap

Die kleine groep zorgt ook voor een klein nadeel. ‘Als ik kijk naar hoe goed het initiatief nu loopt en de aandacht die ik ermee krijg, schat ik de kans dat we binnenkort vol zitten best groot. En ik zou het vervelend vinden om ‘nee’ te moeten verkopen.

De rol die ik als begeleider heb en mijn relatie met de deelnemers is heel cruciaal. Dat maakt het moeilijk om iemand anders aan te nemen en uit te breiden. Ik denk er wel over na, want het zou mooi zijn om meer mensen op deze manier te helpen. Maar het initiatief dat ik heb neergezet, is makkelijk te kopiëren zonder veel investeringen. Het enige dat je nodig hebt is een schaftwagen en wat gereedschap – er zijn genoeg natuurgebieden waar boswachters staan te springen om hulp.’

Sneeuwbaleffect

Het kopiëren van iemand anders zijn initiatief wordt meestal niet op prijs gesteld, maar Aad denkt daar anders over. ‘Het is wel een beetje mijn droom dat mensen denken: hee, misschien kan ik dat ook wel gaan doen. Dat er een web ontstaat, een soort sneeuwbaleffect. Je ziet dat er dingen verschuiven in de zorg, dat er ruimte vrijkomt voor nieuwe, creatieve initiatieven. Er is niks mis met grote instellingen, die zijn ook hard nodig. Maar steeds meer mensen en initiatieven bieden wat extra’s. Die beweging, dat is zo mooi om te zien.’

Kijk voor meer informatie op de website van Natuurzorg Veluwe-Vallei: www.natuurzorg.org.


Geplaatst op: 7 november 2017
Laatst gewijzigd op: 7 november 2017