Een trots moment dankzij de Elver Academie

Een trots moment dankzij de Elver Academie

Voor de meeste mensen stopt na de middelbare school het leren niet. Dat zou voor jongeren die doorstromen vanuit het voortgezet speciaal onderwijs niet anders moeten zijn. Zij vervolgen hun weg vaak in de dagbesteding. Dat ook daar veel te leren valt lijkt vanzelfsprekend. Maar vaak worden vorderingen niet zichtbaar gemaakt. De Elver Academie wilde daar wat aan veranderen. Iedereen heeft ontwikkelingsmogelijkheden en talenten. De Elver Academie maakt die zichtbaar. ‘Bij deze groep kinderen wordt niet vaak stilgestaan bij wat ze allemaal wél kunnen.’

Geregeld kregen coördinatoren Clemens Kock, Bas van den Berg en Edith van Raaij vragen van deelnemers in de dagbesteding over ontwikkelmogelijkheden. Ook spraken ze regelmatig ouders die zich oriënteerden op een verdere loopbaan van hun zoon of dochter na de schoolperiode. De ene zoon van 18 kon doorstuderen. Terwijl de andere zoon die op het voortgezet speciaal onderwijs had gezeten het een stuk lastiger had. Het bleek moeilijk om in combinatie met dagbesteding het leertraject verder door te zetten. Edith: ‘We vonden dat er meer nadruk gelegd moest worden op de ontwikkelmogelijkheden van deelnemers in de dagbesteding. Die ontwikkeling hoeft namelijk niet te stoppen bij het afsluiten van de schoolperiode, maar kan doorgaan in de praktijk.’ Clemens: ‘Dat was een van de redenen dat we de Elver Academie hebben opgezet.’

Elver Academie

De Elver Academie laat zien hoe en waarin mensen met een verstandelijke beperking zich toch kunnen ontwikkelen. In de dagbesteding of daarbuiten. De werkwijze is praktisch. Zodra in kaart is gebracht welke vaardigheden, kennis of attitude nog verder ontwikkeld kan worden, gaan begeleiders en deelnemers samen aan de slag.

Ontwikkelmogelijkheden

Centraal bij de Elver Academie staat het in beeld brengen van ontwikkelingsmogelijkheden en het aantoonbaar maken van wat jongeren in de dagbesteding geleerd hebben. Edith: ‘Voorheen konden mensen in de dagbesteding zich wel ontwikkelen, maar er was weinig erkenning voor die ontwikkeling, geen trots moment voor deelnemers. Er was geen diploma-uitreiking of digitaal portfolio, omdat de vooruitgang nog niet in beeld werd gebracht.’

Meetinstrument

Clemens: ‘We zijn toen begonnen met het ontwikkelen van een meetinstrument waarmee we de competenties en vaardigheden van deelnemers kunnen vastleggen. Bestaande systemen zijn vaak alleen gericht op praktische handelingen, maar wij wilden ook werknemersvaardigheden in beeld brengen. Het moet gaan over de voorwaarden waaronder men kan werken. Of deelnemers zelfstandig kunnen werken, kunnen samenwerken, opdrachten begrijpen, in hoeverre ze nog begeleiding nodig hebben bij hun activiteiten en hoe die begeleiding er dan uit moet zien.’

Geen doel op zich

Edith: ‘De Elver Academie is een instrument, een methode om deelnemers die zich willen ontwikkelen die mogelijkheid te geven. Het is geen doel op zich.’ De Elver Academie sluit aan bij wat deelnemers op een voorafgaande plek al geleerd hebben. Het zorgplan wordt gecombineerd met een ontwikkelplan dat aansluit op de leerroute van de deelnemers. Ze kunnen groeien volgens individuele, op maat gemaakte leerlijnen. Het doel is om voor alle deelnemers een aanpak te ontwikkelen die aansluit bij individuele wensen en interesses. Zo worden de kansen op succes vergroot.

Pionieren

De Elver Academie bestaat nu 3 jaar, maar in begin was het pionieren. Bas, Clemens en Edith wilden met de Elver Academie aansluiten op de bestaande leerlijnen van de vso’s. Edith: ‘Zo ontstaan doorlopende leerlijnen, van onderwijs naar praktijk.’ Bas: ‘Beide partijen worden daar blij van.’

Daarvoor moesten bepaalde leerlijnen wel vereenvoudigd worden. Bas: ‘We moesten dingen simpeler en beeldender maken dan ze op school waren. Als je bijvoorbeeld tegen een deelnemer zegt dat hij mag schoffelen, dan is dat te breed. Schoffelen kun je terugbrengen tot 4 of 5 stapjes. Met behulp van woorden, gebaren en foto’s willen we dat overbrengen.’

De deelnemer staat voorop

Alle leerlijnen worden vanuit de dagelijkse praktijk in samenwerking met begeleiders ontwikkeld en getoetst. Alles moet meerwaarde hebben. Het zijn niet de leerlijnen en methodieken die voorop staan, maar de deelnemers zelf. Edith: ‘Bij onze doelgroep merk je dat ontwikkeling heel erg plaatsvindt in het contact tussen begeleider en deelnemer. In onze meetinstrumenten nemen we informatie op over de voorwaarden waaronder iemand in staat is zich te ontwikkelen. Dat kan bijvoorbeeld gaan over welke rol de begeleider aan moet nemen in dat proces. Of welke ondersteunende leermaterialen daarbij worden gebruikt. Wordt dat bijvoorbeeld visueel gemaakt? We hebben een grote groep deelnemers die niet kan lezen of schrijven. Het is echt maatwerk.’

Een gevoel van trots

Het traject wordt afgesloten met een praktijkverklaring of diploma-uitreiking. Clemens: ‘Dat zijn feestelijke momenten, waarbij het ook gaat om een gevoel van trots. Laten zien wat je kunt.’ Edith: ‘Ouders zijn er heel blij mee. We merken dat het ze ontroert. Juist omdat er bij deze groep niet heel vaak momenten zijn dat wordt stilgestaan bij wat ze allemaal wél kunnen en wat ze hebben geleerd.’ Bas: ‘Hun kind laat zien meer te kunnen dan verwacht werd. Dat laat je zien met ons systeem, waarmee je kunt aantonen dat mensen groeien. Dat is vreselijk belangrijk voor hun eigenwaarde en plek in de samenleving.’

Planetree-award

Het afgelopen jaar is het project de Elver Academie onderscheiden met een Planetree Award tijdens de Planetree Conferentie. Bas: ‘Een mooie erkenning waaruit blijkt dat we op de goede weg zijn.’

Meer weten?

Kijk op de website van Elver.


Geplaatst op: 24 juli 2018
Laatst gewijzigd op: 20 september 2018