‘Ik dacht: dit ben ik niet. Ik moest op zoek naar een plan B.’

‘Ik dacht: dit ben ik niet. Ik moest op zoek naar een plan B.’

Na een ernstig herseninfarct zocht Erica de Winter een nieuwe invulling voor haar leven. Ze richtte studio Blijmakers op, waar ze creatieve therapie geeft aan mensen met niet aangeboren hersenletsel.

‘Voor mijn therapie moest ik een schema bijhouden met alles wat ik per dag en per week deed. Wanneer ik at, wanneer ik sliep – alles. Toen we dat schema na een paar weken evalueerden, zag ik overal hetzelfde staan: slapen, slapen, slapen. Ik dacht: dit ben ik niet. Dit gaat mijn leven niet worden.’

Plan B

Erica de Winter runde een evenementenbureau en had een druk leven, totdat zij in maart 2016 een ernstig herseninfarct kreeg. Ineens moest ze allerlei dingen opnieuw leren en was ze overdag zó moe, dat ze nauwelijks nog aan dingen toekwam. ‘Als ik opstond, was er al weer anderhalf uur voorbij voordat ik me kon aankleden. Als ik koffie wilde zetten, moest ik erbij blijven staan omdat ik anders vergat dat ik water had opgezet. Ik was heel veel informatie kwijt en was altijd moe. Ik kon nog geen A4tje achter elkaar lezen. Ik had voor mijn werk altijd veel moeten regelen en organiseren, maar dat kon ik niet meer. Toen dacht ik: ik moet toch een plan B hebben.’

Knutselspullen

Thuis had Erica een kamertje waar wat knutselspullen lagen. Op een zaterdagochtend ging ze zomaar, vanuit het niets, daarmee aan de slag. ‘Ik weet niet meer precies hoe en waarom het gebeurde, maar het was 09.00 uur ’s ochtends en ik begon te knutselen. Ik maakte een koe van papier maché. Toen ik klaar was, keek ik op de klok: het was 12.00 uur. Ik was drie uur achter elkaar bezig geweest zonder moe te zijn. Dat was me sinds mijn infarct niet meer gelukt. Ik wist: hier is iets bijzonders gebeurd.’

En zo werd plan B tot haar eigen verbazing iets creatiefs. ‘Ik zei tegen mijn man: telkens als ik moe ben en wil slapen, ga ik iets creatiefs doen. Dat hielp echt. Ik had totaal geen verstand van creativiteit, wist toen ik verf ging kopen niet wat het verschil was tussen alle soorten. Inmiddels heb ik veel meer materialenkennis en volg ik zelfs een opleiding tot creatief therapeut.’

Studio Blijmakers

Erica wilde anderen ook graag laten ervaren wat creativiteit kan doen. ‘Ik dacht: wat goed voor mij is, is vast ook goed voor een ander. Een vriendin van mij heeft hier in Dordrecht stichting DOOR, een creatieve broedplaats met veertien ateliers. Een van die ateliers kwam leeg te staan. Hier thuis was het inmiddels aardig volgeraakt, dus huurde ik het atelier om daar een paar uur per dag tot rust te komen.’

‘Ik had ondertussen ook aan mijn revalidatiearts verteld waar ik mee bezig was. Op een dag stond er een vrouw voor de deur van mijn atelier. Ze was 62 en had een zwaar herseninfarct gehad. Nu ze was afgekeurd, zocht ze een nieuwe invulling voor haar leven. Ik heb haar creatieve therapie gegeven. Dat is nu anderhalf jaar geleden, en inmiddels geeft zij zelf workshops. Zo is studio Blijmakers ontstaan.’

Workshops

Erica heeft nog steeds haar evenementenbureau, maar krijgt hulp van anderen bij het runnen ervan. ‘Ik kan heel goed praten, maar plannen maken gaat niet meer. Gelukkig heb ik in de tussentijd veel mensen om me heen verzameld. Ik dacht: ik heb zo hard gewerkt aan mijn eigen bedrijf, ga ik dat nu opgeven? Dat wilde ik niet. Ik ging op zoek naar vrouwen die iets soortgelijks hebben meegemaakt maar graag nog iets wilden doen. Samen zijn we nu bezig een plan te schrijven voor studio Blijmakers, zodat meer mensen met NAH bij ons creatieve therapie kunnen volgen. We hebben nu drie groepen met maximaal acht deelnemers.’

Ze schilderen of tekenen samen. Laatst maakten ze nog honderd gekleurde schapen voor in de etalages van Dordrecht. Erica geeft met studio Blijmakers ook workshops bij andere goede doelen en stichtingen, bijvoorbeeld voor mensen met Parkinson of Alzheimer. ‘Als je creatief bezig bent, is je beperking weg. Er zijn geen labels. Niet aangeboren hersenletsel kun je meestal niet eens zien aan de buitenkant. Tijdens zo’n workshop is iedereen gelijk.’

Compliment

‘Iemand die altijd vijftig uur per week werkte en grote plannen maakte maar nu niets meer onthoudt, moet het leven echt opnieuw ontdekken. Mijn eerste deelnemer maakte in het begin alleen maar kaarten, maar nu schildert ze en tekent ze ook. Die kant van zichzelf had ze nooit ontdekt, omdat ze daar de tijd niet voor had. Of nam. Zij zei laatst tegen mij: ‘Ik heb nu weer zin om te leven.’ Dat is toch het mooiste compliment dat je kunt krijgen?’

Lees meer over Studio Blijmakers op de website van Erica de Winter.


Geplaatst op: 11 januari 2018
Laatst gewijzigd op: 15 januari 2018