De Prokkelweek leidt tot prikkelende ontmoetingen

De Prokkelweek leidt tot prikkelende ontmoetingen

Tijdens de Prokkelweek organiseren duizenden mensen activiteiten waarbij mensen met en zonder verstandelijke beperking elkaar ontmoeten. Het hoogtepunt van de Prokkelweek is de stagedag. Marian Geling, landelijk projectleider, vertelt waartoe het kan leiden.

‘Het woord ‘prokkel’ komt van de woorden ‘prikkel’ en ‘ontmoeting’. Het is een prikkelende ontmoeting tussen iemand met een verstandelijke beperking en iemand zonder beperking. In 2007 werd mij gevraagd een tweedaagse te organiseren voor mensen met een verstandelijke beperking. Maar we wilden het niet letterlijk zo noemen, en hadden ook twijfels bij termen als integratie of participatie. Daarom hebben we de term ‘prokkel’ bedacht. Want daar gaat het om: onverwachte ontmoetingen die je aan het denken zetten, nieuwe inzichten geven.’

Op stage bij de burgemeester
Het eerste jaar werden er al veertig activiteiten georganiseerd. Marian: ‘De beste activiteiten konden het predicaat ‘gouden Prokkel’ winnen. In Nijmegen bedachten ze bijvoorbeeld de Prokkel stagedag. Een aantal mensen uit het ondernemersnetwerk vond het leuk als er iemand met een verstandelijke beperking een dag of halve dag kwam stagelopen. Dat is gebeurd, bij veel verschillende bedrijven. Zelfs de burgemeester had een stagiair. De dag werd afgesloten op de pannenkoekenboot. Het was zo’n enorm succes dat we zeiden: we breiden de tweedaagse uit met een nationale Prokkel stagedag.’

Iedereen gelijk
Inmiddels doen er twee tot tweeënhalfduizend mensen mee met de stagedag. ‘Dat leidt vaak tot blijvende contacten. Een mooi voorbeeld: ik kwam in contact met Ruud Haarms, hoofd van het restaurant van de Tweede Kamer. Hij wilde graag iemand met een verstandelijke beperking in zijn team. Een jongen die al wat horeca-ervaring had, Serginio, ging bij Ruud stagelopen. Dat droeg ontzettend aan de werksfeer. Andere teamleden werden minder gestrest en mopperen minder, omdat hij daarvan snel van slag raakt. En ook voor de mensen die in het restaurant eten was het goed: of daar nou de minister staat of de schoonmaker, voor Serginio zijn ze allemaal gelijk.’

Van stage naar betaalde baan
Serginio ging uiteindelijk iedere donderdag stagelopen in het restaurant. ‘En nu’, vertelt Marian trots, ‘nu werkt hij daar vier dagen in de week. Een betaalde baan! Daar heeft hij misschien vijf jaar over gedaan, maar dat doet er niet toe. Ook zijn ouders zeiden: ‘Vroeger wilde hij niet eens een schone spijkerbroek aantrekken als het nodig was. Maar toen hij die baan kreeg, zei hij ineens: pap, mam, ik heb een nieuwe broek nodig. En een blouse, en een das. Want ik moet naar mijn werk.’ Dat is toch prachtig? En al zijn collega’s bekommeren zich om hem. Ze gaan zo respectvol met elkaar om.’

Succesverhaal
Marian vertelt nog een succesverhaal. ‘Ik kwam een keer op een bijeenkomst een jonge vrouw tegen. Het was voor haar een vrij vertrouwde omgeving, met bekende gezichten. Ze hoefde daar alleen maar haar naam te zeggen, maar dat vond ze zó spannend, zó ingewikkeld, dat ze een epileptische aanval kreeg. In die tijd kreeg ze nog 24 uur per dag begeleiding.’

‘Dat is nu drie jaar geleden. Ze heeft de Prokkelweel gebruikt en verschillende stages gedaan. Dat heeft haar zóveel goed gedaan. Laatst was ik met haar op een bijeenkomst. Daar heeft ze twee programmaonderdelen gedaan, waarvan één zelfs onvoorbereid. Na afloop werd mij een vraag gesteld, maar zij nam het woord en gaf een ijzersterk inhoudelijk antwoord. Ze woont nu zelfstandig en krijgt nog maar twee keer per week begeleiding.’

Uit je comfortzone
‘Als je vanuit een vertrouwde omgeving iemand zo nu en dan voorzichtig uit de confortzone haalt, dan kan iemand zó ontwikkelen en groeien. Dat is geweldig om te zien. En precies dat is de kracht van de Prokkelweek. Die ene week per jaar wat extra aandacht, zorgen dat anderen er ook over nadenken. Als ik bedrijven bel met de vraag of er iemand een dag mag stagelopen, zeggen ze allemaal ja. En in die ene dag komen ze erachter hoeveel het ze brengt. Het is vaak zo veel gelijkwaardiger dan waar mensen soms bang voor zijn.’

Marian hoopt vooral dat er in de toekomst nog meer geluisterd wordt naar mensen met een verstandelijke beperking, en dat er vaker met ze in gesprek gegaan wordt. ‘Dat de samenleving nog inclusiever wordt. En natuurlijk dat de Prokkelweek niet meer weg te denken is!’

De Prokkelweek is genomineerd voor de Vrijwilligersprijs, die op vrijdag 2 februari wordt uitgereikt.

Kijk voor meer informatie op www.prokkel.nl of www.vrijwilligersprijzen.nl.


Geplaatst op: 1 februari 2018
Laatst gewijzigd op: 5 februari 2018