Roads Maatjesproject: veerkracht voor mensen met psychiatrische achtergrond

Roads Maatjesproject: veerkracht voor mensen met psychiatrische achtergrond

In vijftien jaar is het Roads Maatjesproject uitgegroeid tot een succesvol initiatief. Het project koppelt deelnemers met een psychiatrische achtergrond aan vrijwilligers. Daarmee wil het project eenzaamheid onder mensen met een psychiatrische achtergrond doorbreken. Projectcoördinator Jorise de Boer aan het woord over wat het de maatjes oplevert.

De Boer: ‘Onze deelnemers en vrijwilligers vormen een jaar lang een maatjeskoppel. Het contact tussen de vrijwilliger en de deelnemer is ongedwongen, van mens tot mens. Hierdoor hebben de maatjes de ruimte om een stabiel contact op te bouwen. Zo krijgen de deelnemers de kans om in een sociale omgeving weer vertrouwen en regelmaat te ervaren.’

Match

De Boer: ‘Het is belangrijk dat de deelnemer en de vrijwilliger bij elkaar passen en met elkaar klikken. Daar houd ik bij de koppeling rekening mee.’ Vaak ondernemen maatjes iets samen. Ze gaan ergens koffie drinken, naar de bioscoop of een wandeling maken. Aanvankelijk start De Boer deze activiteiten samen met de maatjes op en heeft zij veel contact met de maatjeskoppels. Daarna is zij meer op de achtergrond aanwezig. De Boer: ‘Van de maatjeskoppels hoor ik ook vaak de opmerking: “als er iets is, dan ben je er voor ons” en dat is ook de insteek.’

Wisselwerking

De maatjeskoppels zijn vrij om zelf invulling aan het maatjescontact te geven. Toch zijn er volgens de Boer twee overeenkomsten onder de maatjeskoppels te herkennen. ‘De vrijwilliger en de deelnemer zeggen plezier te hebben in elkaar leren kennen. Ze zijn elkaar gaan waarderen.’ De meeste vrijwilligers vinden het maatjesproject een mooie manier om iets bij te kunnen dragen. De Boer hoort ook wel eens reacties als: ‘door iets leuks met mijn maatje te ondernemen, gun ik mijzelf om eens lekker op een terras te zitten of naar een museum te gaan’. ‘Het Maatjesproject verbindt en dat is mooi.’, aldus De Boer.

Trots

De Boer is duidelijk trots: ‘Juist het spontane contact levert de koppels vaak een mooi resultaat op. Het gevoel dat het de deelnemer lukt om het maatjescontact met een vrijwilliger aan te gaan is, hoe spannend dat ook is, enorm waardevol.’ ‘Ik heb veel respect voor de maatjeskoppels. Het is fijn dat ons project steeds bekender wordt. Zo krijgen onze deelnemers en vrijwilligers de waardering die zij verdienen.’

Mooie ervaringen

Aan het eind van een maatjestraject is er een afsluitend gesprek. De Boer: ‘Je krijgt een goed beeld van het succes van het project als je samen evalueert’. De afgelopen jaren heeft de Boer veel mooie reacties gekregen. Zo was er een maatjeskoppel van twee jongemannen. De deelnemer had een heftig verleden en worstelde met depressiviteit. Samen met de vrijwilliger, zijn maatje, heeft hij het sporten opgepakt. Aan het eind van het traject zei hij: ‘Ik vergelijk het effect van ons maatjesschap met een fakkel: mijn vlammetje is aangestoken, het brandt weer, maar ik moet het zelf brandend houden.’ Een ander maatjeskoppel ging vaak wandelen. Op hun wandelingen nam de vrijwilliger haar hond altijd mee. ‘De deelneemster vertelde me dat ze had geleerd dat je over de hond makkelijk een praatje kan aanknopen met voorbijgangers. Het was voor haar daarna ook makkelijker om dat zelfstandig in haar eigen wijk te doen.’

Meer weten?
Wil je meer weten over het maatjesproject weten of zelf deelnemen? Bekijk de website Roads Maatjesproject


Geplaatst op: 12 februari 2018
Laatst gewijzigd op: 12 februari 2018