Thuis in het verpleeghuis

Thuis in het verpleeghuis

Je eigen huis moeten opgeven om te verhuizen naar een aanleuncomplex of een verpleeghuis is een hele gebeurtenis. Vooral omdat het vaak je laatste woning is. Verpleeghuis Frankeland, onderdeel van de Frankelandgroep, doet er daarom alles aan om ouderen zich zo snel mogelijk thuis te laten voelen in hun nieuwe woonomgeving. Ze hebben er zelfs een speciale cursus voor: Van Huis tot Thuis in Frankeland.

‘Je hoort weleens dat nieuwe bewoners plaatsnemen in het restaurant van een verpleeghuis en bruut worden weggestuurd door andere bewoners.’ Het is een schrikbeeld voor Frank van den Bogaard, coördinator maatschappelijke dienst bij de Frankelandgroep. ‘Als je als nieuwe bewoner een keer zo’n opmerking hebt gehoord, kom je nooit meer. Daarom nodigen we alle nieuwe bewoners van Frankeland en van het bijbehorende aanleuncomplex uit om de cursus te volgen.’

Gevoelig voor afwijzing

‘Mensen die nu het verpleeghuis binnenkomen zijn soms al 90 jaar. Zeker op deze leeftijd zijn mensen niet meer zo flexibel om met anderen in contact te komen. Of ze zijn heel gevoelig voor afwijzing. Als iemand “hallo” zegt tegen de buurman, en die zegt niets terug, dan is het al gedaan. Terwijl de buurman misschien doof is. De cursus helpt ouderen over een drempel heen te stappen.’ Frankeland doet er alles aan om zoveel mogelijk bewoners te betrekken bij de cursus. Ook mensen die al eerder een uitnodiging ontvingen en door omstandigheden niet konden komen, worden nogmaals uitgenodigd. Zorgprofessionals gaan ook langs om te vragen of ze het op de kalender hebben gezet, om te stimuleren dat ze komen.

Doolhof

De training duurt vier maal een uur. ‘De eerste keer maken we kennis met elkaar. Het hoofdbestanddeel is praten: waar woonde u hiervoor, wat voor werk heeft u gedaan en hoe zag uw gezin eruit, vroeger en nu? Deze persoonlijke verhalen scheppen al een band. De tweede bijeenkomst bestaat uit een rondleiding. We nemen de ouderen bij de hand, omdat een verpleeghuis een doolhof kan zijn. Vooral voor de mensen uit de aanleunwoningen. We gaan het gebouw door, langs de brasserie, het zwembad, de kapel en het stiltecentrum. We laten zien waar bewoners kunnen pinnen, waar de receptie is, waar de bibliotheek en de winkel zijn, enzovoort. In bijeenkomst 3 staan de welzijnsactiviteiten centraal, zoals georganiseerde vakanties, iPad-cursussen, beweegactiviteiten en muziekoptredens. De laatste les is een afsluiting. We vragen hoe het gaat met de cursisten. Of ze al eens zijn gaan eten in de brasserie of mee hebben gedaan aan een activiteit.’

Roze salon

Er is zelfs een Roze Salon voor ouderen die homoseksueel, lesbisch, biseksueel of transgender zijn. Sommige ouderen zijn nog niet uit de kast gekomen of zijn heel voorzichtig en durven zich niet te uiten. ‘In de cursus vertellen we dat ook, en soms krijgt de Salon er nieuwe deelnemers bij.’

Geslaagd

De cursus voorziet in een behoefte bij de bewoners van het verpleeghuis en de aanleunwoningen. ‘Mensen zeggen dat ze het heel leuk vonden. Voor sommigen helpt zo’n training ook om contact te leggen met anderen. Wij gaan ervan uit: al is er maar één iemand blij mee, dan is de cursus al geslaagd.’

Meer informatie?

Bekijk hier een voorbeeldprogramma van de cursus of kijk op de website van Frankeland.


Geplaatst op: 19 juni 2018
Laatst gewijzigd op: 19 juni 2018