‘Je hoeft niet muzikaal te zijn om mee te doen. Als je maar plezier hebt’

‘Je hoeft niet muzikaal te zijn om mee te doen. Als je maar plezier hebt’

Berna Hazeleger werkte al jaren met veel plezier met mensen met een verstandelijke beperking. Ze richtte een band op – iets wat ze al jaren wilde. Via Facebook vond ze instrumenten en een dirigent. Inmiddels treden ze regelmatig op door het hele land.

‘Je hoeft niet muzikaal te zijn om mee te doen. Het gaat erom dat ze gewoon lekker bezig zijn met muziek. Dat ze er plezier in hebben. Veel komen heel schuchter binnen, durven in het begin niets te zeggen. Maar na een tijdje verandert hun hele houding. Soms zijn we stomverbaasd over wat ze nu allemaal zeggen. Sommige mensen bloeien helemaal op, durven nu echt een gesprek met je te voeren. Een jongen in de band verloor zijn moeder en raakte in een enorme dip. Maar door het maken van muziek fleurde hij weer helemaal op. Dat is voor ons geweldig om te zien.’

Een nieuwe uitdaging
Een goede vriendin nam Berna Hazeleger ooit mee naar een activiteitendag voor mensen met een verstandelijke beperking. Dat vond Berna zó leuk dat ze aan een zelfstudie sociaal pedagogisch werk begon. Die rondde ze succesvol af, inclusief bijbehorende stage. Acht jaar werkte ze met veel plezier als vrijwilliger met mensen met een verstandelijke beperking. ‘Maar op een gegeven moment had ik behoefte aan een nieuwe uitdaging.’

Facebook
Berna had al langer het idee om een band te beginnen. ‘Een beetje zoals de Jostiband, maar dan heel klein. Dat leek me geweldig. Ik heb dat idee bij een paar mensen neergelegd, en iedereen was enthousiast. Zo is het balletje gaan rollen.’ Ze spraken een keer samen af om op een rijtje te zetten wat ze nu precies wilden doen en wie hen daarbij zou kunnen helpen. ‘En we maakten een Facebookpagina aan. Tot onze verbazing reageerde er een dirigent die zonder werk zat en graag wilde helpen. We kregen ook instrumenten en een repetitieruimte, allemaal via Facebook. Ineens kwam het bij elkaar.’

Tips van de Jostiband
Omdat de dirigent nog geen ervaring had in het werken met mensen met een beperking, gingen ze een paar keer kijken bij een repetitie van de Jostiband. ‘Daar kregen we allemaal goede tips, ook over welke muziek we kunnen spelen en hoe. Een paar bandleden spelen keyboard, anderen kleine slagwerken of sambaballen. Ons repertoire bestaat vooral uit bekende liedjes die mensen mee kunnen zingen. ‘Het kleine café aan de haven’, bijvoorbeeld, of ‘Hij was maar een clown’. Sommigen spelen alleen akkoorden, anderen weer noten. We spelen voornamelijk op kleurtjes, net als de Jostiband. Maar er is ook een blind meisje dat heel goed op gehoor kan spelen. Als we haar een stickje met muziek meegeven, speelt ze het de volgende week uit haar hoofd.’

De Veense G-band bestaat inmiddels anderhalf jaar. ‘We hebben inmiddels achttien bandleden, de jongste is twintig en de oudsten zijn in de vijftig. Iedereen heeft een verstandelijke beperking. Vanavond komen er weer drie mensen kijken of ze het ook leuk vinden om mee te doen. En we werken nog steeds met dezelfde dirigent en dezelfde vrijwilligers.’

Avondvullend programma
De band repeteert iedere maandag, en treedt ook geregeld op. ‘We plaatsten een oproep op Facebook: mogen we een keer ergens komen optreden? Dat werkte. Er kwam een uitnodiging, en daarna nog een paar. We hebben al op het Amateurkunstfestival gestaan, en afgelopen jaar organiseerden we een avondvullend programma hier in de Grote Basiliek in Veenendaal. Naast ons trad er ook een dansschool op, er was een theatervoorstelling, een meisje met Downsyndroom heeft een lied gezongen. En iedereen hielp belangeloos mee. Dit jaar mogen we weer: 25 oktober 2018, de datum staat al vast!’

Kijk voor meer informatie op www.veenseg-band.nl of op hun Facebookpagina.


Geplaatst op: 10 april 2018
Laatst gewijzigd op: 11 mei 2018