‘Hoe koud of regenachtig het ook is, wij staan er’

‘Hoe koud of regenachtig het ook is, wij staan er’

Stichting Straatmensen wil het welzijn van de mensen van de straat in Nijmegen verbeteren. Per jaar deelt de stichting meer dan duizend warme maaltijden uit aan daklozen, psychiatrische patiënten en verslaafden. ‘Het maakt niet uit hoe slecht het met je gaat, wij zijn er voor je.’

Vier keer per week staan de vrijwilligers van Stichting Straatmensen op straat om warme maaltijden uit te delen aan dak- en thuislozen. In 2000 werd de stichting opgericht door daklozen, voor daklozen. In de loop van de tijd is Straatmensen steeds meer overgenomen door mensen die wel een huis hebben, want ‘zoals wel vaker bij daklozeninitiatieven bleek het toch moeilijk vol te houden’, vertelt voorzitter Jelger van Bruchem.

Dicht bij de mensen

Of de organisatie nou dakloos is of niet, de stichting blijft dicht bij de mensen op straat. ‘We staan op straat omdat we de stap naar onze gasten toe willen zetten. We willen juist naar hun leefwereld komen, waar ze kunnen zijn wie ze willen zijn.’ Ook als bestuurslid is Jelger iedere twee weken nog bij het maaltijdproject te vinden, waar hij samen met de vrijwilligers eten uitdeelt. ‘Het is belangrijk dat het bestuur ook niet vergeet waar we het voor doen.’

De perfecte plek

Stichting Straatmensen is al vaak van locatie gewisseld, maar de huidige plek van het maaltijdproject is perfect, legt Jelger uit. ‘De daklozenopvang is dichtbij en verderop in de straat wordt veel gedeald. Voor sommige mensen heeft deze buurt een negatieve associatie, maar het is echt het huis voor de daklozen.’ Daardoor weet de stichting een groot aantal daklozen te bereiken. Op een rustige avond komen er ongeveer 15 gasten, op een drukke avond wel 35. ‘Als het koud is, is het rustiger dan wanneer het warm is. Soms komen mensen weken achter elkaar heel vaak en dan weer een tijdje niet, omdat het wat beter met ze gaat en ze zelf eten kunnen regelen.’

Geen hulpverlening

De meeste mensen die een hapje komen eten hebben een alcoholverslaving. ‘Mensen met een harddrugsverslaving denken om 7 uur helemaal niet aan eten, die zijn alleen bezig met hun shot. We bereiken dus niet iedereen. Binnen de groep die we wel bereiken zitten grote verschillen. Sommige mensen leven pas net op straat, sommige al heel lang.’ Veel van de gasten krijgen ook hulpverlening, ‘maar meestal is dat in gedwongen kader, van Reclassering bijvoorbeeld. Het is natuurlijk volkomen terecht dat die hulpverlening er is, maar wij willen die plek juist niet zijn. Van ons hoeven ze niet te veranderen.’

Even de afwas doen

‘We proberen onze gasten zo veel mogelijk te laten helpen. Sommige gasten zeggen: “Ik vind het naar om mijn handje op te houden, dat doe ik al de hele dag.” Gewoon even de afwas doen, dingen in de prullenbak doen, dat juichen we toe. Ik denk ook dat het aan de waardigheid van onze gasten bijdraagt als ze het gevoel hebben dat ze iets nuttigs hebben gedaan.’

Vrijwilligers

Naast de hulp van de gasten zijn er zo’n 50 vrijwilligers die helpen met het maaltijdproject, van gepensioneerde vrouwen tot jonge studenten. ‘Ik vind het heel leuk dat we allerlei verschillende mensen hebben, dat maakt me trots als voorzitter. Geen van de vrijwilligers krijgt een vergoeding en sommige leggen zelfs geld bij. Zonder hen zouden we ons werk niet zo kunnen doen. Het geeft ook wel aan dat veel mensen in Nijmegen hart hebben voor mensen waarmee het minder gaat.’

‘Wij zijn er voor je’

‘Een van de gasten zei laatst: “Het is niet alleen dat er eten is vanavond, het is ook dat ik weet dat er mensen zijn die om me geven.” Sommige daklozen staan de hele dag voor de supermarkt om euro’s te vragen en krijgen steeds nee te horen. Dan krijg je het gevoel dat mensen zich niet zo om je bekommeren. Maar hoe koud of regenachtig het ook is, wij staan daar wel. Mensen kunnen eten, maar als ze ergens mee zitten kunnen ze daar bij ons ook mee terecht. Het maakt niet uit hoe slecht het met je gaat, wij zijn er voor je.’

Meer weten?

Kijk op www.straatmensen.nl.

 


Geplaatst op: 29 maart 2018
Laatst gewijzigd op: 29 maart 2018