Niet Thuisbezorgd maar Thuisgebeld

Niet Thuisbezorgd maar Thuisgebeld

‘De naam is natuurlijk een knipoog naar het populaire Thuisbezorgd,’ legt Max Walraven uit. Hij is de bedenker van de beldienst Thuisgebeld, waarbij ouderen meermaals per week worden opgebeld voor een gezellig gesprek. Max: ‘Het is een gezelligheidstelefoon.’

Tijdens zijn studie Commerciële Economie, zocht Max naar een relevante bijbaan, een waarmee hij iets bijdroeg aan de maatschappij. ‘Dat bleek maar lastig te combineren, mensen met een afgeronde studie hadden toch de voorkeur.’ Na zijn studie stelde hij zichzelf de vraag: wat is het waarmee ik voor mezelf kan beginnen?

Tien jaar lang niet gevonden

Het idee ontstond na een schokkend bericht in het Algemeen Dagblad, over een overleden vrouw die pas na tien jaar werd gevonden. Hoe kan het dat iemand zo lang niet gemist wordt? Max: ‘We zijn een verzorgingsstaat, waarin we op elkaar letten. Maar bij het ontbreken van een eigen vangnet, heeft de overheid dat ook niet.’

De ideale studentenbijbaan: Thuisgebeld

Samen met compagnon Tobias Oele creëerde Max de studentenbijbaan waar hij zelf naar op zoek was: Thuisgebeld. Het initiatief ontstond toen ze 19 en 20 jaar oud waren, vier jaar later is het gerealiseerd. Meerdere keren per week worden ouderen door een student opgebeld, er wordt geluisterd, gestimuleerd en aandacht gegeven. ‘Naast zorgplicht bestaat er ook aandachtsplicht, met dit regelmatige contact wordt die aandacht gegeven.’

Hoe klinkt iemand?

Tijdens de sollicitaties wordt goed gelet op de klank en intonatie van de stem, komt de energie door de telefoon goed over? ‘Een gesprek duurt een half uur, de dialoog tussen jong en oud blijkt heel goed te werken,’ zegt Max. Naast het hebben van een gezellig gesprek, dient het bellen ook als signaleringsfunctie. ‘Het is fijn iemand vaker per week te spreken, dan kun je refereren naar de vorige gesprekken.’

Semi-anoniem en vertrouwelijk

De dienst is semi-anoniem, wat ervoor zorgt dat er een vertrouwensband wordt opgebouwd. ‘Door die anonimiteit, krijgen wij vrij veel informatie.’ Cliënten tekenen voor het delen van informatie met de thuiszorg of welzijnsorganisaties, ‘wij geven in sommige gevallen door wat we constateren aan de zorgverlener. Bijvoorbeeld als gedrag alarmerend is, of iemand veel spreekt over de wens niet meer te leven.’

Overbrengen van energie

‘We zijn ervan overtuigd dat we positieve energie kunnen overbrengen. Sommige gesprekken zijn wat lastiger, als iemand het moeilijk vindt dat sociale contact te hebben. Maar het helpt om zelf enthousiast en open te zijn. Zelf bel ik ook een paar uur per dag, om te weten hoe de gesprekken gaan.’

Er zijn zo min mogelijk regels voor de gesprekken, ‘we willen voorkomen dat er binnen een kader wordt gewerkt. De studenten kunnen zelf goed genoeg nadenken.’ De studenten worden vrijgelaten, om de gesprekken menselijk en toegankelijk te maken. Maar er is één regel die altijd geldt: sluit een gesprek positief af. ‘Soms is dat lastig, als het gesprek heftig of emotioneel is.’

Heel praktische tips

Per honderd ouderen zijn er vier toegewijde studenten die bellen. Thuisgebeld werkt samen met gemeenten, de thuiszorg en zorgverzekeraars. Max: ‘Hele praktische dingen kunnen door ons direct opgepakt worden. We zijn geen babysitter en hoeven de zorg niet te dragen, maar kunnen de mensen wel van advies voorzien.’

Zo ook een vrouw met een kapotte rollator die het financieel niet breed had. ‘Ze was zich er niet van bewust dat er ook één kon leasen. Ze hoeft daar maar op gewezen te worden, en haar probleem is opgelost. Of een cliënt waarbij het alarm maar bleef afgaan, hij kon de alarmcentrale niet bereiken. Wij hebben toen een monteur kunnen regelen.’


Geplaatst op: 28 juni 2018
Laatst gewijzigd op: 28 juni 2018